Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Co odróżnia Wędrowników?

Pierwsze skojarzenia z metodyką wędrowniczą to: służba, wyczyn, samorządność, mistrzostwo i wędrówka.

Służba

Związek Harcerstwa Polskiego opiera swoje działania na służbie i braterstwie. Służba jest szczególnie mocno akcentowana u wędrowników. Przede wszystkim dlatego, że realizują ją w sposób świadomy i zaawansowany. Osoby w wieku wędrowniczym często podejmują służbę na rzecz organizacji, wstępując na ścieżkę instruktorską.  Jako specjaliści w różnych dziedzinach, wędrownicy działają zarówno do wewnątrz (nie tylko jako instruktorzy), jak i na zewnątrz ZHP. Dostrzegając potrzeby otaczającej społeczności, pełnią służbę na rzecz szkoły, osiedla, miasta, osób starszych, chorych, dzieci czy zwierząt. Dzięki tym działaniom aktywnie uczestniczą w życiu społecznym i czują się za nie odpowiedzialni.


Wyczyn

To ambitne zadanie, którego realizacja łączy się z balansowaniem na granicy możliwości. Zadanie o charakterze wyczynu powinno
umożliwiać rozwój wędrowników i być dostosowane do ich potrzeb. Wyczyn powinien charakteryzować każde wędrownicze działanie, być krokiem naprzód.


Samorządność

Odpowiedz sobie na kilka pytań, w zgodzie z Osobistym Ministerstwem Spraw Wewnętrznych (popularnie znanym jako sumienie): Jak byś się czuł, gdyby ktoś za ciebie podjął decyzję, na jakie studia lub do jakiej pracy masz pójść? Czy chcesz mieć wpływ na to, gdzie i z kim spędzisz sylwestra? Kto zdecydował, w co się dzisiaj ubrałeś? Kto wie najlepiej, co jest dla ciebie dobre, a co złe?
Każdy dorosły człowiek ma możliwość samodzielnego decydowania o sobie. Może wybierać głowę państwa i brać kredyt. Dorosła osoba bierze odpowiedzialność za swoje czyny i decyzje. Tak jest też z wędrownikami – albo są już dorośli, albo zaraz będą, a na pewno tak się już czują. Widełki wieku wędrowniczego są bardzo szerokie, to 16–25 lat. Najdalej po dwóch latach bycia wędrownikiem każdy przestaje być w pełni zależny od swoich dotychczasowych prawnych opiekunów.


Mistrzostwo

Wędrownik to specjalista. Ma już za sobą wiek gimnazjalny, kiedy człowiek ima się różnych rzeczy i chętnie eksperymentuje.


Wędrówka

watra

Istotę wędrowania najlepiej wyjaśnia fragment Kodeksu: Wędrowanie to znacznie więcej niż przemierzanie kilometrów czy wytrwałość fizyczna. To sztuka wchłaniania życia, które nas otacza, to oczy i uszy otwarte, to tajemnica współodczuwania przyrody i człowieka. Wędrówką nie będzie przyspieszony tupot nóg, nadmiar krzykliwego humoru, lecz właśnie cisza wśród ciszy lasu, skupienie wobec wschodów czy zachodów słońca. To poczucie wędrownik łatwo odszuka w sobie.

Wędrownicy wędrują dosłownie – poznając otaczający ich świat (wędrówka fizyczna), a także wędrują po problemach, zagadnieniach z wybranych dziedzin wiedzy (wędrówka intelektualna). Realizujcie ją w myśl zasady: „Wędrujemy przez świat, po problemach, do człowieka”.

źródło: Niemała sztuka- poradnik dla kadry wędrowniczej.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>